Uit een nieuw onderzoek, uitgevoerd met behulp van een gratis te spelen videogame, Race Against Rot, blijkt dat spelers bij het simuleren van kleinschalige appelteelt het welzijn van de gemeenschap overweldigend belangrijker vinden dan het maximaliseren van persoonlijke winst. De bevindingen suggereren een verrassende bereidheid onder het publiek om lokale voedselsystemen te ondersteunen, zelfs als dit betekent dat ze zelf minder geld moeten verdienen. Dit daagt de veronderstelling uit dat economisch eigenbelang altijd de besluitvorming domineert.
Het experiment: het boerenleven simuleren
Onderzoekers van de Universiteit van Vermont hebben Race Against Rot ontworpen om de financiële realiteit van kleine boerderijen in de Verenigde Staten in kaart te brengen. Spelers beheerden een virtuele appelboomgaard en navigeerden door beleidskeuzes zoals verkopen op boerenmarkten versus groothandel, het implementeren van een universeel basisinkomen voor werknemers en investeren in lokale voedselhubs.
Om deelname te stimuleren, konden spelers echt geld verdienen: $ 1 voor elke $ 40.000 aan gesimuleerde boomgaardwinst. De meerderheid koos echter voor strategieën die prioriteit gaven aan het voorzien van betaalbaar fruit aan hun virtuele buren, ook al betekende dit dat ze hun eigen inkomsten moesten verlagen. Onderzoekers noemden dit gedrag ‘gemeenschapsvoeding’.
De harde realiteit van kleine boerderijen
De implicaties van het onderzoek zijn vooral relevant gezien de precaire toestand van de Amerikaanse landbouw. De USDA schat dat 88% van de Amerikaanse boerderijen wordt geclassificeerd als ‘kleine bedrijven’, die jaarlijks minder dan $350.000 verdienen. Veel van deze boerderijen draaien verlies als het gaat om de uitgaven, waardoor duurzame winstgevendheid een grote uitdaging wordt. Dit systemische probleem drijft, in plaats van de hebzucht van boeren, de kosten voor consumenten op.
Waarom dit belangrijk is
De bereidheid om prioriteit te geven aan gemeenschapsvoedsel in een gesimuleerde omgeving roept een cruciale vraag op: Waarom zijn onze voedselsystemen in de echte wereld niet zo gestructureerd dat ze dit publieke sentiment weerspiegelen? De huidige distributiemodellen houden vaak geen rekening met de sociale voordelen van het ondersteunen van lokale boerderijen. Het onderzoek suggereert dat beleidsinterventies effectiever zouden kunnen zijn als ze het verlangen van het publiek naar gelijke toegang tot voedsel en een gelijkwaardig levensonderhoud van boeren zouden erkennen.
“Eerlijke oplossingen voor voedselsystemen kunnen alleen voortkomen uit gestelde vragen en verzamelde gegevens die op eerlijke wijze de structuur en functie van zowel ons huidige voedselsysteem als elke visie voor een beter weerspiegelen”, concluderen de auteurs van het onderzoek.
Dit gaat niet alleen over altruïsme; het gaat erom te erkennen dat gezonde, duurzame voedselsystemen een collectief voordeel zijn. Door deze gedeelde waarde te erkennen, kunnen beleidsmakers effectievere strategieën ontwerpen om boeren te ondersteunen en de toegang tot hoogwaardige ingrediënten voor iedereen te garanderen. De studie suggereert dat het publiek al aan boord is; nu is de uitdaging om het beleid op één lijn te brengen met deze bewezen voorkeur.
