Het Indiase onderwijssysteem bereidt studenten voor op examens, niet op de realiteit van de arbeidsmarkt. Dit is niet simpelweg een gebrek aan loopbaanbegeleiding; het is een systemische ineenstorting waarbij onderwijs en werkgelegenheid als afzonderlijke entiteiten opereren. Ongeveer 90% van de Indiase studenten kiest een carrière zonder goed inzicht, terwijl de werkloosheid onder afgestudeerden 35% bedraagt – veel hoger dan de 3,4% voor analfabeten. Dit is geen begeleidingstekort; het is een coherentiecrisis.
De oorzaak van het probleem: misleidend advies
Het kernprobleem is niet dat studenten een gebrek aan informatie hebben, maar dat het advies dat ze krijgen fundamenteel gebrekkig is. Misleiding neemt vaak deze vormen aan:
- Vertrouwen op bekendheid, niet op bekwaamheid: Ouders, familieleden en leraren geven advies op basis van hun eigen ervaringen in plaats van op de werkelijke capaciteiten van een leerling.
- Verouderde maatschappelijke druk: De drang naar traditionele ‘veilige’ paden zoals techniek, geneeskunde of ambtenarenapparaat negeert de opkomst van nieuwe, levensvatbare velden zoals AI, klimaattechnologie en data-analyse.
- Overvloed aan informatie zonder interpretatie: Het internet biedt eindeloze carrièregegevens, maar niemand helpt studenten de vaardigheidsvereisten, persoonlijkheidsfit of markttrends te begrijpen.
- Eenmalig advies versus voortdurende ondersteuning: Loopbaanplanning wordt behandeld als een enkele beslissing en niet als een evoluerend proces, waardoor studenten niet voorbereid zijn op de veranderende eisen van de markt.
- Het complete plaatje negeren: Advies is vaak uitsluitend gericht op academische prestaties, waarbij de financiële realiteit, geografische beperkingen en persoonlijk welzijn worden verwaarloosd.
De infrastructuurramp
De Indiase infrastructuur voor loopbaanadvies beschikt over een ernstig tekort aan middelen. Met een verhouding van één begeleider per 630.000 studenten, vergeleken met de aanbevolen 1:250, is de kloof enorm. Het Nationaal Onderwijsbeleid (NEP) 2020 schrijft loopbaanbegeleiding voor vanaf groep 6, maar 9 van de 10 scholen hebben niet de middelen om dit te implementeren. Bovendien bestaat er geen gestandaardiseerde nationale certificering voor loopbaanadviseurs, wat leidt tot onbetrouwbaar advies van ongekwalificeerde individuen.
Rode vlaggen om op te letten
Ouders en leerlingen moeten op hun hoede zijn voor de volgende tekenen van slecht loopbaanadvies:
- One-size-fits-all-oplossingen.
- Gebrek aan psychometrische evaluatie.
- Geeft prioriteit aan prestige boven individuele pasvorm.
- Verouderde of onjuiste informatie.
- Druk om onmiddellijke beslissingen te nemen.
- Afwezigheid van back-upplannen.
Het pad voorwaarts
De situatie is niet hopeloos. Het NEP 2020 dringt aan op verandering, en technologie (AI-aangedreven beoordelingen, online counseling) maakt begeleiding toegankelijker. De carrièrecrisis in India is systemisch, maar het is een probleem dat kan worden opgelost door investeringen in infrastructuur, gestandaardiseerde training voor adviseurs en een mentaliteitsverandering in de richting van continue, adaptieve loopbaanplanning. Elke student verdient de duidelijkheid om zijn eigen pad te kiezen, en er niet in te struikelen. In een snel veranderende wereld is dit geen luxe; het is een noodzaak.
