Przez dziesięciolecia naukowcy badali biologię, ruchy i dynamikę populacji zagrożonej foki hawajskiej (szacowana populacja dzikich zwierząt: 1600 osobników). Jednak do niedawna ich podwodna komunikacja pozostawała w dużej mierze tajemnicą. Nowe badanie opublikowane w 2021 roku to zmieniło i odkryło 20 wcześniej nieudokumentowanych dźwięków wśród 25 różnych wokalizacji. To odkrycie wykracza poza katalogowanie dźwięków i pozwala zrozumieć, w jaki sposób te foki wchodzą w interakcje, polują i przeżywają w szybko zmieniającym się oceanie.
Cichy świat ujawniony
Naukowcy z Uniwersytetu Hawajskiego w Manoa rozmieścili podwodne rejestratory (SoundTraps) na całym archipelagu hawajskim, aby zebrać ponad 4500 godzin danych akustycznych, w wyniku czego zarejestrowano ponad 23 000 wokalizacji. Analiza wykazała, że foki hawajskie nie są stworzeniami cichymi. Aktywnie korzystają z dźwięku, szczególnie pod wodą, gdzie wzrok jest ograniczony. Ta zależność od akustyki sprawia, że ich komunikacja jest niezbędna do znajdowania partnerów, lokalizowania pożywienia i utrzymywania spójności społecznej.
Złożony repertuar wokalny
W badaniu zidentyfikowano sześć dźwięków „elementarnych” (dźwięków podstawowych) i 19 dźwięków „kombinacyjnych” – unikalnych sekwencji tych podstawowych jednostek połączonych ze sobą bez przerw. Ten poziom złożoności jest niezwykły w przypadku płetwonogich (fok, lwów morskich, morsów). Jedna z badaczek, Kirby Parnell, opisała zdolność łączenia dźwięków jako coś, czego nie zaobserwowała u innych gatunków fok. Na przykład koty łączą „krakanie”, „buczenie”, „warczenie” i „krzyczeć” w osobne wokalizacje, które mogą mieć określone znaczenie.
Dlaczego to ma znaczenie: konsekwencje dla ochrony przyrody
Zrozumienie tych wokalizacji ma kluczowe znaczenie dla działań ochronnych. Foka hawajska to gatunek zagrożony wyginięciem, narażony na zagrożenia wynikające z działalności człowieka, w tym hałasu. Głośne podwodne dźwięki pochodzące ze statków, sonarów i konstrukcji mogą zakłócać ich komunikację, utrudniając im znalezienie partnerów lub uniknięcie drapieżników.
Naukowcy odkryli, że foki wokalizują przy niskich częstotliwościach (poniżej 1 kHz), które są szczególnie podatne na zakłócenia powodowane przez hałas wytwarzany przez człowieka. Wiedząc o tym, naukowcy mogą ocenić wpływ działalności człowieka na jego zachowanie i słuch. Badania stanowią fundamentalny krok w kierunku ochrony tych zwierząt, ponieważ zrozumienie komunikacji między nimi jest niezbędne do łagodzenia zagrożeń i zapewnienia im przetrwania.
Obserwacje terenowe potwierdzają zachowanie wokalne
Eksperci tacy jak Dana Jones, dyrektor Hawaiian Monk Seal Preservation Ohana, od dawna obserwują na własne oczy wokalną naturę fok. Pamięta kota o imieniu „KP2”, który wydawał ciągły wokal, gdy został osierocony jako młode, oraz innego, który wydawał głośny wokal podczas polowania w lokalnym kanale, niepokojąc mieszkańców. Te anegdoty potwierdzają ustalenia naukowe: foki to nie tylko stworzenia śpiące spokojnie na plaży; aktywnie komunikują się pod wodą.
Przyszłość badań nad komunikacją kotów
Kolejna faza badań polega na rozmieszczeniu rejestratorów na dłuższy czas (do jednego roku) w celu identyfikacji sezonowych wzorców wokalizacji. Naukowcy korzystają również z urządzeń śledzących montowanych na fokach z możliwością nagrywania obrazu i dźwięku, aby powiązać określone dźwięki z obserwowanymi zachowaniami, takimi jak rytuały żerowania lub godów. Jedna z teorii sugeruje, że dźwięk skomlenia może być powiązany z poszukiwaniem pożywienia.
„To przełomowe badania i tylko maleńkie fragmenty całej układanki… Pracując z zagrożonym gatunkiem, musimy zrozumieć wszystko, co się da, a to tylko jeden element układanki” – mówi Kirby Parnell.
Naukowcy mają nadzieję, że dzięki rozszyfrowaniu tajemnic komunikacyjnych hawajskich fok lepiej zrozumieją ich zachowanie, uchronią je przed ingerencją człowieka i zapewnią przetrwanie temu zagrożonemu gatunkowi.
