Szkoły coraz częściej sięgają po sztuczną inteligencję, aby zaradzić narastającemu kryzysowi zdrowia psychicznego wśród uczniów. W obliczu kurczących się budżetów i przeciążonych pracowników doradców okręgi takie jak hrabstwo Putnam na Florydzie wdrażają platformy sztucznej inteligencji, które skanują szkolne czaty pod kątem oznak ostrzegawczych samookaleczenia lub niepokoju emocjonalnego. Cel? Interweniuj, zanim kryzys się pogłębi.
Systemy te, takie jak Alongside, sygnalizują czerwone flagi i ostrzegają doradców, takich jak Brittany Phillips. Wspomina czas, kiedy sygnał sztucznej inteligencji doprowadził ją do potencjalnie ratującej życie interwencji u ucznia ósmej klasy. Zwolennicy platformy twierdzą, że zapewnia ona lepszy dostęp do zasobów w zakresie zdrowia psychicznego, zwłaszcza w szkołach wiejskich o niskich dochodach. Jednak eksperci i rodziny zaczynają się martwić, że nastolatki w zbyt dużym stopniu polegają na sztucznej inteligencji w zakresie wsparcia emocjonalnego.
Powstanie cyfrowych powierników
Jednym z kluczowych powodów, dla których uczniowie ufają sztucznej inteligencji, jest jej postrzegany brak stronniczości. W przeciwieństwie do ludzkiego konsultanta, chatbot nie obserwuje mimiki twarzy ani mowy ciała, czyli elementów, które mogą powodować niepokój u nastolatków. Dla pokolenia wychowanego na komunikatorach internetowych interfejsy AI wydają się znajome i dostępne. Studentom często łatwiej jest napisać o swoich problemach do bota, niż umówić się na spotkanie lub porozmawiać osobiście.
Sarah Caliboso-Soto, kliniczna pracownica socjalna w USC, dostrzega potencjał sztucznej inteligencji jako „pierwszej linii obrony”, regularnie kontaktując się ze studentami i w razie potrzeby kierując ich do profesjonalnej pomocy. Przestrzega jednak przed całkowitym zastąpieniem interakcji międzyludzkich. Sztucznej inteligencji brakuje niuansów zrozumienia wyszkolonego człowieka, który potrafi interpretować subtelne sygnały i formułować bardziej świadome zalecenia.
Cena automatyki
Ceny usług zaczynają się od około 10 dolarów na ucznia rocznie, co czyni je niedrogą opcją dla szkół o ograniczonych zasobach. Eksperci przestrzegają jednak przed nadmierną zależnością. Technologia może przeoczyć ważne sygnały emocjonalne, a nawet wzmocnić nierealistyczne pozytywne nastawienie, potencjalnie utrudniając prawdziwy postęp.
Ponadto te platformy AI budzą obawy dotyczące prywatności. W przeciwieństwie do licencjonowanych terapeutów, chatboty nie zawsze podlegają tym samym standardom prywatności. W niektórych przypadkach ostrzeżenia mogą prowadzić do interwencji organów ścigania, co przyznał Phillips, gdy uczeń miał myśli samobójcze.
Poza algorytmem
Krytycy twierdzą, że narzędzia sztucznej inteligencji eliminują objawy, a nie pierwotną przyczynę: powszechną samotność i wykluczenie społeczne. Sam Hayner, dyrektor The Young People’s Alliance, twierdzi, że platformy technologiczne często pogłębiają izolację, oferując „podparcie” zamiast tworzyć prawdziwą społeczność. Obawia się „relacji paraspołecznych”, w ramach których uczniowie rozwijają jednostronne emocjonalne przywiązanie do sztucznej inteligencji, co jeszcze bardziej osłabia ich umiejętności społeczne.
Często pomijaną kwestią jest możliwość manipulacji. Niektórzy uczniowie testują ograniczenia tych systemów, wprowadzając prowokacyjne stwierdzenia („Mój wujek mnie dotyka”), aby sprawdzić, czy ktoś ich słucha, czy nie. Phillips zaobserwował to zachowanie i zauważył, że niektórzy chłopcy chcą po prostu zobaczyć, kogo to obchodzi.
Czynnik ludzki pozostaje niezbędny
Chociaż sztuczna inteligencja może segregować sprawy i oszczędzać czas konsultantów, eksperci zgadzają się, że nie powinna zastępować kontaktu międzyludzkiego. Prawdziwa wartość technologii polega na ulepszaniu, a nie zastępowaniu oceny klinicznej. Jak zauważa Phillips, kluczem do budowania zaufania wśród uczniów jest pokazanie im, że istnieje realna osoba monitorująca system i autentycznie się o nich troszczy.
Ostatecznie sztuczna inteligencja w szkołach to miecz obosieczny. Może zapewnić potrzebne wsparcie, ale tylko pod warunkiem, że zostanie wdrożone w sposób odpowiedzialny, pod nadzorem człowieka i przy jasnym zrozumieniu, że technologia nie zastąpi empatii i krytycznego myślenia wyszkolonych specjalistów.
