Lingwiści uwielbiają złożone definicje. Wolą słowa takie jak „bariera” i „tarcie”. Jeśli jednak chcesz mówić wyraźnie lub po prostu zrozumieć, jak poruszają się Twoje usta podczas mówienia, potrzebujesz prostszej analizy.
Weźmy na przykład słowo afrykat.
Brzmi bardzo technicznie. To naprawdę termin techniczny. Jednak podstawowa koncepcja ma charakter fizyczny. Ważne jest to, jak dźwięk zaczyna się i kończy. Większość spółgłosek jest prosta. Umieszczasz język w jednej pozycji i trzymasz go tam. Wstrzymujesz oddech. „Proszę, zostaw mnie w spokoju”. Dźwięk pozostaje ten sam od początku do końca.
W przypadku afrykanów sytuacja jest inna. Są hybrydami. To dwa dźwięki, które łączą się w szybki ruch.
Afrykaty zaczynają się od spółgłoski wybuchowej i kończą się spółgłoską cierną.
Oznacza to, że strumień powietrza najpierw uderza w całą przeszkodę. Następnie w barierze pojawia się szczelina. Powietrze zaczyna syczeć. To jest jeden ruch. To nie są dwa osobne dźwięki. To jest przejście.
Pomyśl o dźwięku „ch” w wyrazie krzesło (krzesło).
Jeśli posłuchasz uważnie, zauważysz, że nie jest to po prostu wymawiane „sh”. Dźwięk zaczyna się od „t”. Język naciska na podniebienie. Powietrze zatrzymuje się. Potem trochę się oddala. Powietrze przepływa przez wąską szczelinę. To ciśnienie jest częścią „w”. „ch” to jednoczesna wymowa „t” i „sh”. Szybko. Jednym ruchem.
Z tego powodu symbole fonetyczne zwykle używają dwóch znaków do przedstawienia jednego dźwięku. tʃ looks exactly like this. Wygląda jak dwie litery. To gest.
„j” w szczęce (szczęce) działa w podobny sposób.
Zaczyna się na literę „d”. Ostra spółgłoska wybuchowa. Następnie następuje przejście do dźwięku „zh”. Prawdopodobnie wiesz, że ta wymowa pochodzi od francuskiego słowa jour lub angielskiego słowa azure. To brzęczący, dzwoniący dźwięk. Zatem w słowie szczęka następuje przejście od „d” do „zh”. Nie było między nimi żadnej przerwy. Płynne i szybkie przejście z pozycji zamkniętej do otwartej.
Osoby posługujące się językiem niemieckim doskonale znają to zjawisko. Używają dźwięku reprezentowanego przez literę „z” w słowach takich jak zehn (dziesięć).
Dla brytyjskiego ucha brzmi to jak „ts”. Jest to spółgłoska wybuchowa „t”, po której następuje sybilant „s”. Również. Dźwięk. 2 etapy. Spółgłoska wybuchowa, potem szczelinowa.
Dlaczego jest to ważne dla uczniów
Jeśli uczysz się nowego języka, ignorowanie afrykatów może sprawić, że będziesz brzmiał jak robot. To tak, jakby była przerwa między słowami.
Kiedy mówisz „krzesło”, robisz pauzę między „t” i „ch”? Czy wymawiasz „t…share”?
To jest błędne. To zakłóca przepływ mowy. Afrykat to pojedyncza jednostka. Trzeba zrobić krok, stworzyć barierę i pozwolić jej zamienić się w skwierczenie na jednym oddechu.
Dotyczy to wszystkich języków używających tych dźwięków. Angielski je ma. Niemcy je mają. Wiele języków je ma. Nie są one rzadkością. Są po prostu cienkie.
Jak ćwiczyć
Aby to opanować, nie potrzebujesz dyplomu lingwisty. Trzeba słuchać przejść.
- Wyszukaj spółgłoski wybuchowe. Umieść język w miejscu, w którym chcesz wymówić „t”. Naciśnij w dół
