Ontvang het dagelijkse nieuws. 💡
Doorbraken. DIY-tips.
Zes dagen per week verzonden.
Voer e-mailadres in
Je bent 16+? Koel. U gaat nu akkoord met de voorwaarden en privacyzaken. Meld je later af als je wilt.
Rode, witte en blauwe ruis
Het is 2026.
Amerika is twee-vijftig.
NASA deelt niet alleen vuurwerk uit. In plaats daarvan stuurden ze beelden.
Ver weg. Ver buiten de Amerikaanse grenzen.
Een verzameling afbeeldingen. Video’s ook. Allemaal in het thema van 4 juli.
Ze haalden gegevens van het Chandra X-ray Observatory en de James Webb Space Telescope (JWTST). Daarna hebben ze het ingekleurd.
Rood. Wit. Blauw.
Er is nu ook geluid. Sonificaties.
Een mooi woord voor het omzetten van data in muziek. Meestal klinkt het griezelig. Etherisch misschien. Of gewoon vreemd.
Cassiopeia A
Kijk eens naar Cassiopeia A.
Het bevindt zich 11.00 lichtjaar hier vandaan.
Het is lang geleden ontploft.
Op deze afbeeldingen?
Röntgenstralen zijn blauw. Paars ook.
Infraroodgolflengten worden rood. Wit.
De röntgenfoto’s laten de explosiegolf zien.
Het breidt zich uit. Calcium uitspuwen. Ijzer. Zuurstof.
Het infrarood toont de schaal. Groeien.
Vol kosmisch stof.
Ziet een supernova eruit als een knaller?
Soort van.
Maar stiller. En donkerder.
Sterren en zwarte gaten
Het volgende is NGC 3603.
20.000 lichtdagen verwijderd.
Een enorme sterrenhoop in een nevel.
Dan is er Messier 94.
Een spiraalstelsel. 16 miljoen lichtjaar ver weg.
Zie je die heldere ring? Dat is een starburst-ring.
Daar vormen zich nieuwe sterren.
De audio brengt de zaken anders in kaart.
Voor Messier 94 gebruikten ze een glazen marimba.
Verschillende toonhoogtes betekenen verschillende objecten. Neutronensterren? Hoge noot.
Zwarte gaten met een stellaire massa? Lager.
Voor NGC 3603? Piano.
Helderdere objecten krijgen specifieke tonen.
Simpele logica.
“Beeld en geluid toegewezen aan hemelgegevens.”
Klik door
Alles is klaar.
Seizoensgebonden? Ja.
Gepast? Bespreekbaar.
[Klik hier om alles te zien en te horen]
