De Senaat heeft zojuist een streep in het zand getrokken.
Een doorlopende ontwerpresolutie, bedoeld om de regering tot 11 december te financieren, zou in feite de controversiële poging van het Office of Management and Budget (OMB) om de regels voor de financiering van wetenschappelijke subsidies te herschrijven, stopzetten. Als dit wetsvoorstel wordt aangenomen, blijft het huidige peer-review-systeem de komende drie maanden intact.
Dit gaat niet over het voor altijd stoppen van het plan van de OMB. Het gaat om het kopen van tijd.
De voorgestelde regel zou de macht verschuiven van onafhankelijke panels van deskundige wetenschappers. In plaats daarvan zouden politieke aangestelden het laatste woord krijgen over welk onderzoek federaal geld krijgt. De logica? Stroomlijnen. De realiteit? Politisering van fundamentele wetenschap.
Wetenschappers waren niet tevreden. Ze haastten zich om een half miljoen reacties in te dienen tijdens de openbare periode, die eindigde op 13 juli. De reactie was onmiddellijk en ernstig. Nobelprijswinnaars mengden zich in de strijd en waarschuwden dat deze machtsgreep de Amerikaanse innovatie zou schaden. Ze voerden aan dat het een gevaarlijke weg is om bureaucraten winnaars en verliezers te laten kiezen op basis van politieke afstemming.
De strijd om de wetenschap apolitiek te houden
Vertegenwoordiger Rosa DeLauro (D-CT) kent de inzet. Als vooraanstaand lid van de House Appropriations Committee noemde ze de pauze van het wetsvoorstel een tijdelijke overwinning, niet een definitieve.
“Hoewel het wetsvoorstel de voorgestelde OMB-regel tijdelijk blokkeert, moet de strijd doorgaan.”
DeLauro stelt dat het wetsvoorstel van de Senaat de OMB dwingt om die half miljoen publieke reacties te blijven beoordelen. Maar het stilzetten van de klok is niet genoeg. Ze wil dat het Congres permanent een blokkade blokkeert wat zij een “corrupte, schadelijke machtsgreep” noemt voordat de deadline van 11 december afloopt.
Het bewind van de OMB zou de controle over instanties als de National Institutes of Health (NIH) en de National Science Foundation (NSF) overdragen aan politieke insiders. Het huidige systeem is gebaseerd op op verdienste gebaseerde peer review. Experts uit het veld beoordelen voorstellen. Het is langzaam. Het is bureaucratisch. Maar het land is ook grotendeels immuun voor politieke winden.
Wie is er tegen de regelwijzigingen?
Het zijn niet alleen academici die vuil schreeuwen. Senator Susan Collins (R-ME), voorzitter van de Senaatscommissie voor Kredieten, steunde de pauze. Ze spreekt sinds een brief van 6 juli over de gevaren van het voorstel van de OMB.
“Ik pleitte voor significante veranderingen in de voorgestelde regel… daarbij verwijzend naar het potentieel ervan om subsidies te politiseren en kleine, plattelandsgemeenschappen te schaden.”
Collins ziet hier twee duidelijke risico’s. Ten eerste de politisering van het subsidieproces. Ten tweede de tastbare impact op plattelandsgemeenschappen en gezinnen die afhankelijk zijn van biomedische onderzoeksfinanciering. Door de regel uit te stellen, zorgt de Senaat ervoor dat deze specifieke zorgen deel uitmaken van de voortdurende dialoog.
Het OMB beweert dat deze veranderingen noodzakelijk zijn voor de efficiëntie. Critici zeggen dat efficiëntie niet ten koste mag gaan van de wetenschappelijke integriteit. Wanneer politieke benoemingen de peer-reviewers terzijde schuiven, verschuift de focus van ‘wat werkt’ naar ‘wat aansluit bij de huidige bestuursdoelen’. Dat is een kwetsbare basis voor langetermijnonderzoek.
Wat gebeurt er daarna?
De aanhoudende resolutie is slechts een brug. Het verlengt de financiering en handhaaft de oude regels tot half december. Maar zodra die datum aanbreekt, zou de nieuwe regel van de OMB van kracht kunnen worden, tenzij het Congres opnieuw in actie komt.
De vraag is niet alleen hoe dit wetsvoorstel door het Huis gaat. Het gaat erom of de druk van wetenschappers, wetgevers en het publiek een permanente stop zal afdwingen.
Als de OMB-regel standhoudt, betreden we een nieuw tijdperk waarin wetenschapsfinanciering een politiek instrument is. Als het mislukt, behouden we een systeem dat is gebouwd op expertise.
Op dit moment hebben we een pauzeknop. Maar het spel is nog lang niet afgelopen.
