Wszystko zaczęło się w Nowym Jorku.
Carnegie Foundation for the Advancement of Teaching (CFAT) została założona w 1905 roku. Andrew Carnegie przeznaczył na ten projekt 10 milionów dolarów. Początkowy cel był prosty: zapewnić emerytury emerytowanym nauczycielom.
Rok później zakres działalności uległ poszerzeniu.
W 1906 roku organizacja rozszerzyła swoje koło misyjne. Lista zadań obejmuje reformy w sektorze edukacji. Nazwa została zmieniona, aby odzwierciedlić ten szerszy mandat. CFAT ugruntował swoją pozycję w nowym statusie.
W latach trzydziestych fundacja nie finansowała już po prostu emerytowanych profesorów. Kształtował podejścia do oceniania wiedzy uczniów. Ta dekada zapoczątkowała wiodącą rolę fundacji w standaryzowanych testach. Jego wpływ rozciągał się na wszystkie poziomy edukacji.
Doskonałym przykładem jest egzamin Graduate Record Examination (GRE).
CFAT rozpoczął prace nad GRE w 1937 roku. Test ten był przeznaczony do przyjęcia do szkół wyższych i zawodowych. Stało się obowiązkowym elementem rekrutacji na studia wyższe.
Lata pięćdziesiąte przyniosły zmianę wizji.
W połowie lat pięćdziesiątych CFAT skonsolidował swoje wysiłki reformatorskie. Równość szans edukacyjnych stała się równie ważna jak jakość edukacji. Fundacja zaczęła publikować wpływowe raporty. Dokumenty te dotyczyły złożonych zagadnień.
Lata 60. i 70. przyniosły falę badań analitycznych.
Tematyka sięgała od niepokojów studenckich po sprawiedliwość społeczną. Dokładnie zbadano dostęp do edukacji. Pod mikroskopem znalazła się struktura finansowania szkolnictwa wyższego. Omówiono rolę funduszy federalnych. Głównym celem było przygotowanie studentów do zatrudnienia po ukończeniu studiów.
Jakość nauczania stała się kwestią kryzysową pod koniec lat siedemdziesiątych.
Powszechne obawy wymagały działań. W odpowiedzi CFAT przedstawił ukierunkowane raporty.
- 1983: jakość szkolnictwa średniego.
- 1987: standardy licencjackie.
- 1990: konflikt obowiązków badawczych z obowiązkami dydaktycznymi kadry dydaktycznej uczelni.
Zmieniła się także geografia.
Na początku lat 80. fundacja przeniosła się do Princeton w stanie New Jersey. Następnie w 1997 roku przeprowadził się ponownie. Tym razem do Stanford w Kalifornii.
Dziedzictwo trwa.
CFAT przekształcił się z funduszu emerytalnego w potężną siłę polityczną. Tworzył systemy testowe. Kwestionował kwestie równości. Domagał się poprawy jakości nauczania. Historia fundacji to mapa amerykańskich priorytetów edukacyjnych na przestrzeni ostatniego stulecia.
Na czym skupi się następny raport?
