Otrzymana wymowa (RP) to standardowy akcent w południowej Anglii, zwłaszcza w Londynie. To nie tylko sposób mówienia; to marker społeczny. Historycznie oznaczało przynależność do klasy średniej i wyższej. Wskazał na edukację w szkołach prywatnych. Dziś ma to inne znaczenie. Niektórzy nazywają to „królewskim angielskim”. Inni mówią „BBC English” lub „Oxford English”. Ale co to właściwie jest? Dlaczego jest to ważne dla osób uczących się języków?
Pochodzenie standardowego języka angielskiego
Termin „wymowa otrzymana” ukuł się w 1869 roku. Został stworzony przez fonetyka A. J. Ellisa. Chciał opisać akcent, którego używano „w całym kraju”. Nie różniło się to zbytnio w zależności od obszaru. Taka była wykształcona wymowa stolicy. To był głos sądu, kazania i adwokatury.
Ellis użył słowa „otrzymał” jako przymiotnika. Miał na myśli „akceptowane” lub „ogólnie akceptowane”. Zapamiętaj wyrażenie otrzymał mądrość (ogólnie przyjęta opinia). To był przyjęty sposób mówienia.
Nacisk powstał w brytyjskich szkołach prywatnych. Eton. Szkoła Winchestera. Szkoła Harrowa. Szkoła Radgate’a. Wywarły na niego wpływ uniwersytety w Oksfordzie i Cambridge. Fonetyk Daniel Jones pierwotnie nazwał to „wymową w szkole publicznej”. Użył tego terminu w swoim Słowniku wymowy języka angielskiego z 1917 r. W drugim wydaniu z 1924 r. zastąpił je sformułowaniem Wymowa otrzymana.
W 1922 roku utworzono British Broadcasting Company (BBC). Potrzebowali standardu dla radia. Wybrali R.P. Stał się głosem ogólnopolskich rozgłośni.
Cechy fonetyczne RP
RP brzmi inaczej niż inne brytyjskie akcenty. Definiuje go kilka cech fonetycznych. Znajomość tych funkcji pomaga uczniom odtwarzać prawidłowy dźwięk.
Rotyczność i nierotyczność
Głośniki RP odrzucają dźwięk r, chyba że występuje on przed samogłoską. To jest mowa nierotyczna.
* Masło (masło) wymawia się /ˈbʌtə/.
* Maślany (maślany) zachowuje r jako /ˈbʌtəri/.
* Far (daleko) wymawia się /fɑː/.
* Matka (matka) wymawia się /ˈmʌðə/.
* Pogoda (pogoda) wymawia się /wɛðə/.
Pomijanie H i wymawianie H
W przeciwieństwie do niektórych regionalnych akcentów brytyjskich, głośniki RP wymawiają dźwięk h na początku słów.
* Happy (szczęśliwy) wymawia się /ˈhæpi/, a nie /ˈæpi/.
* Dom (dom) wymawia się /haʊs/.
* Pomoc (pomoc) wymawia się /hɛlp/.
* Hello (cześć) wymawia się /həˈləʊ/.
Rozcięcie w kąpieli pułapkowej
W języku RP krótka samogłoska a jest w niektórych wyrazach wydłużana przed spółgłoskami szczelinowymi lub spółgłoskami nosowymi. Nazywa się to rozdzielaniem pułapki i kąpieli.
* Pułapka (pułapka) używa krótkiego a : /træp/.
* Kąpiel (kąpiel) używa długiego a : /bɑːθ/.
* Tył (tył), kot (kot) i tata (tata) zachowują krótkie a.
* Taniec (/dɑːns), śmiech (/lɑːf ) i trawa (/grɑːs) używają długiego a*.
Długie dyftong
Długa samogłoska u w RP staje się dyftongiem /juː/.
* News (news) wymawia się /njuːz/, a nie /nuːz/.
* Due (due) wymawia się /djuː/.
* Wtorek (wtorek) wymawia się /ˈtjuːzdeɪ/.
Kto dzisiaj mówi po polsku?
Akcenty zmieniają się z biegiem czasu. Czynniki geograficzne i społeczne napędzają te zmiany. Używany obecnie RP różni się od wczesnych audycji radiowych BBC z XX wieku. Ta starsza wersja brzmi już staroświecko. RP wywodzi się z południowo-wschodniej Anglii. Rozprzestrzenił się po całej Wielkiej Brytanii. Przyjęli go ludzie pragnący awansu społecznego. Nie ma specyfiki regionalnej. Niektórzy mówcy dodają elementy regionalne. To nie jest pojedynczy monolit.
Wiek, zawód i styl życia powodują różnice.
- Konserwatywny RP: Związany ze starszym pokoleniem i arystokracją.
- Ogólne RP: Akcent neutralny. Wskazuje na wykształcenie wyższe. Nie wskazuje konkretnego wieku ani statusu.
- Zaawansowane/Nowoczesne RP: Cechy typowe dla młodych członków klasy wyższej.
Czy RP jest „właściwym” angielskim? Nie. To nigdy nie była codzienna mowa zwykłych ludzi. Nawet w Wielkiej Brytanii jest to rzadkie zjawisko. Szacunki z początku XXI wieku wskazują, że liczba osób mówiących wynosi 2–3 procent populacji.
Pozostaje standardem w nauczaniu języka angielskiego jako języka obcego. To jest model zajęć. Dla studentów i osób uczących się przez całe życie zrozumienie RP jest korzystne. Otwiera drzwi do określonych kontekstów medialnych i edukacyjnych. Ale to tylko jeden akcent. Jeden z wielu. Język żyje w ustach wielu, a nie tylko kilku.
