Een diepzeekoraalrif voor de kust van West-Afrika werd al bijna zestig jaar dood verondersteld. Nu bloeit het.
Wetenschappers vonden dit onverwachte ecosysteem in de Golf van Guinee. In de jaren zestig waren ze op zoek naar visgronden. Ze zagen iets op hun kaarten. Ze gingen ervan uit dat het een dode koraalformatie was. Ze gingen verder.
Snel vooruit naar vandaag. Een nieuwe studie verandert alles.
Gérard Zinzindohoué, oceanograaf bij het Institut de Recherches Halieitiques et Océanologiques du Benin, leidde een team terug naar de locatie. Hun doel? Om de oude sonarmetingen te verifiëren. De resultaten? Een levend, ademend mesofotisch koraalecosysteem.
De zoektocht naar het ontbrekende koraal van West-Afrika
De reis begon met een vermoeden van onderzoekers uit de jaren zestig. Destijds markeerden onderzoeken een structuur op de zeebodem. Maar de apparatuur was niet goed genoeg om te bevestigen wat het was. De veronderstelling regeerde. Het is dood.
Een halve eeuw later kreeg Zinzindohoué het subsidiegeld om opnieuw te bezoeken. De zoektocht was niet mooi. Het duurde dagen. Ze scanden zeven mijl van de oceaanbodem.
“Het was geen gemakkelijke veldcampagne”, herinnert Zindindohoué zich. “Het was een mix van lange uren op zee, technische problemen en onzekerheid.”
Uiteindelijk vingen ze twee signalen op. Sterk genoeg. Groot genoeg. Zouden dit de overblijfselen van het rif kunnen zijn?
Ze lieten een drone vallen. Toen kwam het diepzeecamerasysteem van het National Geographic Exploration Technology Lab. De camera ging naar beneden. Ongeveer 165 meter diep.
Het beeld was schokkend. Het rif was niet dood. Het wemelde van het leven.
“Ik herinner me nog dat ik die eerste beelden zag”, zei Zinzindohoué. “Het was een mix van opwinding en ongeloof. Nadat we al die tijd aan dit rif hadden gedacht, stond er plotseling iets echts voor ons.”
Waarom deze mesofotische ontdekking belangrijk is
Dit is niet je typische zonovergoten koraalrif. Dit is een mesofotisch koraalecosysteem. Deze bestaan in diepere wateren waar zonlicht beperkt is. Ze groeien niet altijd in één stevig, ononderbroken blad. In plaats daarvan vormen ze fragmentarische, intermitterende kolonies.
Maar ‘fragmentarisch’ betekent niet ‘leeg’.
Het onderzoek bracht een verrassende diversiteit aan leven aan het licht, verborgen in het donker. Het team identificeerde:
* Acht verschillende koraalsoorten.
* Acht vissoorten.
De line-up bestond uit de Guineese maanvis (Holacanthus africanus ), de gouden Afrikaanse snapper (Lutjanus fulgens ) en de Monrovia doctorfish (Acanthurus monroviae ).
Is dit slechts eenmalig? Onwaarschijnlijk.
Zinzindohoué vermoedt dat dit het eerste bevestigde levende mesofotische rif op het continentaal plat van de Golf van Guinee is. Maar het is waarschijnlijk geen geïsoleerd incident. Het is waarschijnlijker een teken van hoeveel we niet weten over deze wateren.
“Ik denk dat wat we hebben gevonden waarschijnlijk geen uitzonderlijk geval is”, merkte Zinzindohoué op. “Het weerspiegelt hoe weinig we nog steeds weten over de kustgebieden van West-Afrika en elders.”
De behoefte aan een dieper begrip
Uit historische gegevens blijkt dat ze slechts een fractie van het geheel hebben gezien. Het ononderbroken rif kan zich bijna 40 kilometer parallel aan de kust van Benin uitstrekken.
Dus wat nu? Meer onderzoeken. Meer financiering. Betere ogen aan de onderkant.
Het ecosysteem is kwetsbaar. We moeten de gezondheid, de omvang en de biodiversiteit ervan controleren. Op dit moment hebben we alleen maar momentopnamen.
“Als ik al het subsidiegeld had, zou ik terugkomen met een goed wetenschappelijk duik- en bemonsteringsplan”, zegt Zinzindohoué. “Deze ecosystemen zijn nog steeds slecht bekend. Elk stukje informatie is belangrijk.”
Het rif was nooit dood. Het was gewoon wachten om gezien te worden.
En nu we kijken, beseffen we hoeveel er nog meer in de diepte verborgen zit. Hoeveel is er nog over het hoofd gezien terwijl we bezig waren met het kijken naar de oppervlakte? De oceaanbodem is een mysterieboek en we zijn nog maar op de eerste paar pagina’s.
