Caedmon był pasterzem. Pracował na farmie niedaleko Whitby w Anglii. To było 1300 lat temu.
Twierdził, że Bóg ukazał mu się we śnie. Rezultatem było dziewięć wersów pochwały. Stały się znane jako Hymn Caedmona. To dzieło wielbi Stwórcę. Wysławia „wiecznego Pana” za stworzenie dla nas Ziemi.
Naukowcy uważają to dzieło za początek literatury angielskiej. Dokładnie to samo mówi Mark Faulkner. Wykłada w Trinity College w Dublinie i jest częścią zespołu odpowiedzialnego za nowe odkrycie, które zaniemówiło ekspertom.
Rzecz w tym, że niewiele osób wierzy, że Kaedmon napisał wiersz własnoręcznie. Istniało w książkach napisanych przez kogoś innego. Pobożny Beda napisał Historię kościelną kątów. Beda był mnichem i naukowcem. W jego książce hymn był zwykle podawany po łacinie. Wersja staroangielska pojawiła się znacznie później, niczym notatka dodana przez niezdarnego ucznia.
Nadal.
Naukowcy zbadali zdigitalizowaną książkę przechowywaną w Centralnej Bibliotece Narodowej w Rzymie. Znaleźli wiersz. Nie jako późny dodatek. Jest tam od samego początku. Jest wpleciony w główny tekst tego rękopisu z IX wieku.
Nie mogliśmy uwierzyć własnym oczom.
Powiedziała to Elisabetta Magananti, która kierowała pracami w Trinity. Zauważyła, że zespół był oszołomiony. Naprawdę zdumiony.
Większość tekstów w języku staroangielskim pojawia się setki lat później, zwykle w X lub XI wieku. Faulkner zwraca uwagę na dziwność pominięcia przez Badę języka oryginalnego. Wszystko przetłumaczył na łacinę, która była wówczas językiem naukowym.
Ale ktoś przywiózł tekst staroangielski. Stało się to w ciągu stu lat od zakończenia dzieła Bedy. Dlaczego? Ponieważ pierwsi czytelnicy pokochali ten wiersz. Cenili swój język ojczysty bardziej, niż nam się wydawało.
Odkrycie opublikowano w publikacji Wczesnośredniowieczna Anglia i jej sąsiedzi. Przesuwa to linię czasu i zmienia nasze rozumienie wartości, jaką przywiązywano do wczesnej poezji.
Tak to teraz brzmi.
- Oddajcie teraz chwałę Królowi Niebieskiemu,
- Za Potężnego Stwórcę i Jego plan,
– Do Chwalebnego Ojca, - Do Wiecznego Pana, twórcy cudów,
- Co jest na początku
- Stworzony dla synów ludzkich
- Niebo jest osłoną, święty Stwórco,
- Następnie Śródziemie, obrońco rodzaju ludzkiego,
- Ziemia dla ludzi, Panie Wszechmogący.
Roy Liuzzo przetłumaczył to na współczesne uszy. Słowa przetrwały próbę czasu. Zawsze to robili.
Wystarczył cyfrowy skan z półki starożytnej włoskiej biblioteki, aby udowodnić, że przez cały czas tam był. Nie ukryte na marginesach strony. I w samym środku historii.
